من ميگه انگار توي يه پيله اسيرم نم هم همينو ميگه من ميگه اين پيله براي حفاظت من لازمه ولي نم ميگه دلش ميخواد اين پيله رو پاره كنه تا بتونه دنيا رو ببينه تا اوني كه ميخواد بشه تا پرواز كنه من ميگه نم خيلي سركشه ولي نم نميتونه مثل من فكر كنه من هميشه تو اين فكره كه چطوري پيله رو بهتر كنه تا راحتتر توي اون زندگيشو سر كنه ولي نم داره فكر ميكنه آيا راه درروئي براي پيله هست يا اينكه خودش بايد اونوايجاد كنه

من: عقل من ميگه تو آخرش كار دست خودت ميدي

نم:  حس نم هم ميگه تو كار دست خودت دادي كه نميتوني از پيله ات رها بشي

من: پيله من جزئي از زندگي منه

نم:  حتي كرمها هم بعد از يه مدت از زندگي تو پيله خسته ميشن

من: عاقل كسيه كه خودشو بتونه با هر شرايطي وفق بده

نم:  حساس كسيه كه حد زندگيشو خودش تعيين كنه

من: كاش ميشد ايدئولوژي طرح كنم كه دنيا پر بشه از منها اونوقت ديگه هيچ شورشي نميتونه زندگي بقيه رو آشفته كنه

نم: اگه ما نمها نباشيم شماها من نميشيد كه.   پس اينكارو نكن

من: اصلا ميدوني چيه من پيلمو دوست دارم

نم:  تو به اون عادت كردي

من: پيله قشنگه 

نم: پيله پاره قشنگتره

من: پيله امنيت منه

نم:  پرواز امنيت نمه

من: تو داري بي نظميتو توجيه ميكني

نم:  من بايد كاهلي تو رو هم جبران كنم.........

و حالا سالهاست كه پيله مغزم هي پاره ميشه ول دوباره وصله ميشه

من: پايت را در حيطه من نگذار ويرانگر منيت انساني

نم:  نم جاي تو رو اشغال نكردم نم در عرصه مغز پهنم اين توئي كه عمود بر نقطه اي از نم تونستي قد بيارايي

من: اصلا ميدوني كه تو خودتو بوسيله من احساس ميكني؟

نم:  خوب نم كه از اول گفتم بايد با هم باشيم تا بفهميم مكمل هستيم

من: من در تمام زندگيم از هيچ چيز جز حقيقت پيروي نميكنم

نم:  نمم حقيقتو خيلي دوست دارم

من: آخه تو چطوري ميخواي حقيقتو كشف كني؟

نم:  لازم نيست كشفش كنم حقيقت در همه جا جاري است حسش نميكني؟

من: عقل من ميگه حقيقت كجاست نه حسم

نم:  ولي حس نم ميگه حقيقت همه جا جاري است جاي خاصي نيست كه تو داري دنبالش ميگردي

من: تعارف نكني ميخواي بيا استاد فلسفه من ها بشو

نم:  حقيقت آموختني نيست حس كردني است تازه نم دارم به يه تجربه جديدتر ميرسم كه حقيقت رو ميشه ساخت

من: من هر چه دارم آموخته ام

نم:  نم هر جه هستم حس كرده ام از اين به بعدم مي خوام خودم  بسازمشون

من: من ديگه از  جوابهاي واگراي تو خسته شدم

نم:  خوب يه كم از چارچوبي كه براي فكرت ساختي بيا بيرون اون مو قع همه چيزو همگرا مي بيني

      نهنگ روحم مي خواهد خودكشي كند اما پرستوي قلبم به او مهاجرت را نشان ميدهد ، او نميداند كه همه جا آسمان همين رنگ است ولي ميداند كه اگر پرواز كردن را بياموزد رنگ هاي ديگر آسمان قلبش را ميبيند.

من از زندگي چه مي خواهم به سنت در آوردن روزمرگي زندگي يا از روزمره درآوردن نت زندگي؟ اما در ميان دروس فني چه مي كنم؟ تمام زندگي را در پي كشف حقيقت دويده ام اما حال مي خواهم اين ماراتن پوچي را كنار گذاشته و بجاي حقيقت زيبايي ببينم كاش به جاي قوه تحليل و منطق قوه تخيلم قوي بود تا اگر هم زيبايي نيست خودم زيبايي بيافرينم،اين واقعيت من است من از تلخي حقيقت خسته ام و حتي نتوانسته ام تلخي حقيقتي را كه كشف كرده ام شيرين كنم.

       به نظر من انسان خوشبخت انساني نيست كه به كنه حقيقت رسيده باشد.بلكه انساني است كه در عين تلخي زيبايي بسازد. من من من ديگه مي خوام از اين به بعد متحول بشم پس ديگه مي گم نم! داشتم ميگفتم نم نه مي تونه قانوني واسه زندگيش درست كنه نه ميتونه از قانون كسي تبعيت كنه ،نه ميتونه جلوي كنجكاويشو بگيره،پس بهتره كه به عرصه خالقين بپيونده . نم دلش مي خواد كه قسمت راست مغزش آنقدر ورم كنه كه از قسمت چپ مغزش بزرگتر شه .نم از هر چي عقلانيته شاكيه. نم ميخواد خودش بيافرينه تا اينكه مال يكي ديگه رو تو قسمت راست مغزش كپي كنه و با قسمت چپ تجزيه تحليل كنه نم مي خواد چيزي رو كه خودش آفريده با قسمت چپ مغز خودش و بقيه به تحليل بنشونه... من خيلي چيزا مي خواد ولي نم همينو مي خواد . من اصلا به يك چيز قانع نيست عقل من ميگه خيلي چيزهاست كه قابل تصاحباند ولي نم بيچاره ....... همينو مي خواد. من هيچوقت خواسنه هاشو جايي از خودش باقي نمي گذاره ولي نم با هيچ كس رودربايستي نداره .من فكر ميكنه حقيقت رو كشفيده ولي نم به حقيقت من سرو ته نگاه مي كنه.نم مي خواد واقعيتي رو بيافرينه تا حقيقت نتونه پيش اون عرض اندام كنه. نم خيلي ....... نه يعني من ميگه نم خيلي رو داره ولي نم ميگه كه در قبال خواسته هاي تو چيزي نمي خوام من بهش ميگه درسته كميت خواسته هاي من بيشتره ولي كيفيت يك خواسته تو با همه خواسته هاي من برابري ميكنه نم نميفهمه من چي ميگه ولي اگرم بفهمه وقتشو صرف تجزيه تحليل حرف من نميكنه. من دائم نطق ميكنه و دليل و منطق مياره ولي نم داره به اين فكر ميكنه كه آيا ميشه دليل و منطق هاي من رو به رشته نت كشيد؟ من اونقدر من من ميكنه كه خودش خسته ميشه و به نم ميگه حالا نوبت توئه ولي منطقي نيست كه بگم تو هم ميتوني نم نم كني نم ميگه نوبتي وجود نداره نم در من من تو نم نم خودمو ديدم من عصباني ميشه و ميگه تو يه ديوونه اي نم ميگه چه جالب تا حالا هيچ كس اينقدر قشنگ نمو نشناخته بود من مگه من بايد از تو جدا شم وگرنه مثل تو ميشم نم ميگه اگه تو بري نم چطوري از كلمه پشت سر هم رديف كردن تو لذت ببرم؟ من ميگه من از دست تو خودمو تيكه تيكه ميكنم نم ميگه پس نم تيكه هاي تو رو به خودم مي چسبونم تا نتوني از نم جدا بشي اينجوري مكملتريم من ميگه نه نم ميگه آره من ميگه برو نم ميگه ميام و حالا ميلياردها سال به وسعت عمر بشره كه من داره ميدوه و نم هم بدنبالش نمي دونه كجا داره ميره....

قراره اینجا نه تنها من بلکه نم هم مطلب بنویسه پس قدم همه اونایی که طرف راست مغزشون خیلی شیطونی میکنه یا اونایی که دوست دارن اون طرف مخشون  بکار بیفته  رو چشم!